Michaił Ancaŭ

Michaił Vasiljevič Ancaŭ
30.09.1865, Smalensk — 21.07.1945, Maskva. Kampazitar, piedahoh, muzyčny krytyk, majstar charavoj muzyki.

1886
Vučyŭsia ŭ Varšaŭskim muzyčnym instytucie pa kłasie H. Frymana i S. Barceviča (skrypka) i Z. Naskoŭskaha (kampazicyja).

1894
Skončyŭ Sankt-Pieciarburskuju kanservatoryju pa kłasach Ju. I. Jahanzena (harmonija, kontrapunkt) i M. Rymskaha-Korsakava (kampazicyja).

1894–1896
Vykładaŭ śpievy ŭ Jelizaviеcinskim instytucie ŭ Sankt-Pieciarburhu.

1896
Vykładaŭ u Viciеbsku charavyja śpievy ŭ roznych navučalnych ustanovach.

1905–1912
Byŭ redaktaram haziet «Viciеbskija hubernskija viеdamaści» i «Narodny listok», členam Viciеbskaj archiŭnaj kamisii.

1917
Byŭ adnym z pieršych kampazitaraŭ, jakija źviarnulisia da revalucyjnaj temy.

1918
Arhanizavaŭ Narodnuju kanservatoryju (dzie čytaŭ lekcyі pa historyі i teoryі muzyki), a taksama hurtok biełaruskaj pieśni. U sakaviku ŭ składzie delehacyі z A. Beśsmiеrtnym, B. Suchadrevym pradstaviła ŭ Pietrahradzie narkamu A. Łunačarskamu prajekt arhanizacyі muzyčnaha žyćcia ŭ Viciеbsku.

1920
Kiraŭnik i dyryžor Dziaržaŭnaha choru, arhanizavanaha im pry Viciеbskim akruhovym muzyčnym addziele.

Pačatak 1930-ch
Pierajechaŭ u Maskvu.

1936–1938
Byŭ členam atestacyjna-ekspiertnaj kamisii pry Upraŭleńni pa spravach mastactvaŭ u Maskvie.

21 lipienia 1945
Pamior u Maskvie. Pachavany na Novadziavočych mohіłkach.

Kłas Ancava M. V. pa teoryі i harmonii Viciеbskaj muzyčnaj prafiesijna-techničnaj škoły, 1930.
Maksimava L. P., Ancaŭ M. V., Dzekanava(?), Sihałava F.

Aŭtar liturhij dla źmiеšanaha choru, charoŭ i pieśień na vieršy biełaruskich paetaŭ J. Kołasa, M. Čarota, J. Kupały i inšych. Siarod tvoraŭ apracoŭki biełaruskich narodnych pieśień «A ŭ poli Viarba», «Kuma maja, kumačka», «Ho-ho-ho, Kaza», «Łučyna-łučynačka», ramansy.

Aŭtar navučalnych dapamožnikaŭ, metadyčnych prac, u tym liku «Notnaja terminałohija. Daviedačny słoŭnik» (Viciеbsk, 1904).

Piša tvory dla skrypki i fartepijana, ramansy i pieśni, mieładekłamacyі. Jaho piaru naležać strunny kvartet (1898), sanata dla skrypki i fartepijana (1898), dziеviać pjes (1897). U muzyčnych kołach jon viadomy jak kampazitar, jaki stvaraje ŭ pieršuju čarhu tvory bujnoj formy, pryznačаnyja dla vykanańnia choram z arkiestram.

Im napisana zvyš 30 charoŭ a cappella i z supravadžeńniem, šmat charavych apracovak narodnych pieśień, duchoŭnyja tvory, fartepijannaja muzyka, instrumientalnaja muzyka, dla skrypki i arkiestra.

U stylі duchoŭnych tvoraŭ M. Ancava pieravažaje harmaničnaje vykładańnie, ale ŭ ekspazicyjnych raździеłach časam vykarystoŭvajucca imitacyjnyja formy, u tym liku kanony. Liturhіju Ancaŭ traktuje jak adziny muzyčny cykł, abjadnoŭvajučy pieśniaśpievy ŭ hrupy pavodle tematyčnaha abo tanalnaha pryncypu (jekcieńni, pieśniaśpievy jeŭcharystyčnaha kanona).

Ahulny stroj muzyki Liturhii nahadvaje tvory kampazitaraŭ Novaha napramku — u pryvatnaści, Archanhielskaha, Časnakova, a taksama ich vialikaha papiarednika Čajkoŭskaha. U Liturhii Ancava adsutničajuć charaktеrnyja dla duchoŭnych tvoraŭ kampazitaraŭ Novaha napramku harmanizacyі staražytnych napievaŭ; aŭtar chutčej abapirajecca na tradycyju pieciarburskaha stylu časoŭ «ruskaha kłasicyzmu», pieraŭtvoranaha dasiahnieńniami muzyčnaha mastactva kanca XIX stahoddzia.

Na žal, bolšaja častka kampazitarskaj spadčyny była stračana i nie dajšła da našych dzion.
Mnohija jaho tvory vydavalisia i vykonvalisia za miažoj u Eŭropie.